یکی از بهترین راه هایی که می توان عسل تقلبی را از عسل طبیعی تشخیص دارد آنالیز آن و مشخص کردن ترکیبات عسل در آزمایشگاه های مخصوص است که البته این روش به دلیل هزینه بر بودن برای خریداران جزئی مناسب نیست.

نوشته‌ها

عسل طبیعی مرغوب و فروش آن

فروش عسل خوب

عسل طبیعی مرغوب توسط شرکت رودین به فروش می رسد.

شما می توانید انواع عسل طبیعی مرغوب مانند عسل گون ، عسل عناب و… را از شرکت رودین خریداری نمایید.

برای اطلاع از قیمت انواع عسل طبیعی و مرغوب با ما تماس بگیرید.

شما می توانید سایر محصولات شرکت در ارتباط با زنبورعسل مانند بره موم و گرده گل را در فروشگاه اینترنتی رودین مشاهده نمایید.

عسل طبیعی را چگونه تشخیص دهیم ؟

با توجه به مواد تشکیل دهنده عسل، تشخیص دادن خلوص عسل و کیفیت آن کار آسانی نیست.

بنابراین برای اطمینان یافتن از مرغوب بودن عسل باید آن را در آزمایشگاه های معتبر آزمایش کرد.

از خصوصیات عسل طبیعی می توان به بوی معطر آن اشاره کرد.

همچنین عسل طبیعی با توجه به تنوع گیاهان شهدزا دارای طعم ها و رنگ های متنوعی می باشد و رنگ خاصی از عسل نشانه طبیعی یا تقلبی بودن آن نیست.

عسل طبیعی مرغوب

 

ترکیبات عسل طبیعی

در حالت کلی ترکیبات عسل عبارتند از:

  • گلوکز
  • ساکاروز
  • فروکتوز
  • آب
  • املاح معدنی
  • ویتامین ها
  • آنزیم ها
  • پروتئین

از ویتامین های موجود در عسل می توان اسید اسکوربیک، پیرودوکسین و نیاسین را نام برد.

عسل طبیعی مرغوب

شکرک عسل نشانه چیست؟

خیلی از افراد فکر می کنند که شکرک زدن عسل نشانه خوبی نیست و گویای تقلبی بودن عسل است. در حالی که این طرز تفکر کاملا غلط می باشد.

جالب است بدانید که برخلاف تفکر خیلی از افراد تمامی عسل های خاص و طبیعی دیر یا زود شکرک می زنند که به آن ها عسل رس بسته می گویند.

در بسیاری از نقاط دنیا افراد عسل رس زده مصرف می کنند و این شکل از عسل را ترجیح می دهند.

البته باید گفت که شکرک زدن عسل هم دال بر طبیعی بودن آن نیست و ممکن است عسل تقلبی هم شکرک بزند!

 عسل طبیعی مرغوب

آیا عسل برای دیابت مضر است ؟

عسل طبیعی مرغوب دارای ساکاروز پایینی بوده اما به خاطر داشتن گلوکز، بیماران دیابتی باید با احتیاط آن را مصرف کنند.

در مقایسه میزان شیرینی عسل و شکر می توان گفت که عسل به طور تقریبی به اندازه شکر شیرین می باشد.

در نتیجه بیماران دیابتی با مصرف عسل، گلوکز کمتری نسبت به شکر دریافت کرده اما شیرینی بیشتری دریافت می کنند.

از این جهت مصرف عسل برای آن ها مناسب تر از شکر است.

 عسل طبیعی مرغوب

 

شرکت رودین با فروش محصولات زنبورعسل در خدمت شماست!

با ما همراه باشید!

انواع عسل طبیعی و ترکیبات آن

ترکیبات عسل طبیعی و انواع آن از جمله دغدغه ها و سوالاتی است که کسانی که دقت فراوانی را در آنچه مصرف می کنند، دارند از ما می نمایند. که در ادامه همکاران ما در شرکت رودین به طور مختصر و مفید بدان پرداخته اند.
انواع مختلف عسل های طبیعی را براساس:
منبع متفاوت گیاهی آنها (که می تواند از یک یا چند گیاه باشد که آن هم با توجه به پوشش گیاهی هر منطقه متفاوت می باشد)؛
فصلی که عسل در آن تولید و برداشت شده (که می تواند براساس شرایط هر منطقه به بهاره، تابستانه یا پاییزه و… تقسیم بندی شود)؛
وضعیت ظاهری و فیزیکی عسل (عسل مایع، شکرک زده یا رس بسته، شان یا با موم)
و روش های استخراج و نوع بسته بندی آن، طبقه بندی می کنند.

ترکیبات عسل طبیعی
ترکیبات عسل های طبیعی به نوع گل هایی که از آن ها شهد جمع آوری می شود بستگی دارد و ترکیبات متوسط یک عسل برای همه عسل ها قابل استفاده نیست این مسئله به خصوص برای عسل های تجاری اهمیت دارد.
تنوع ترکیبات عسل های مختلف یکی از جالب ترین ویژگی آن ها است. هر نوع عسل طعم و رنگ خاصی داشته و از انواع دیگر قابل تشخیص است. همچنین هر عسل طبیعی دارای ویژگی های ثابت دیگری مانند مقادیر نسبی انواع قندها، اسیدها، ترکیبات نیتروژن و مواد معدنی است.

هیدروکسی متیل فورفورال یا hmf در عسل

هیدروکسی متیل فورفورال یا hmf در عسل، از جمله مواد و ترکیباتی می باشد که وجود یا عدم آن در انواع عسل های طبیعی، از معیارهای تشخیص کیفیت عسل محسوب می شود.
از تجزیه مونو ساکاریدها به ویژه فروکتوز در شرایط اسیدی عسل، تولید ترکیب هیدروکسی متیل فورفورال (hmf) آغاز می شود.
به عبارتی فعالیت آنزیم های اینورتاز و دیاستاز در داخل عسل موجب تشکیل این ترکیب شده و در اثر حرارت و گرما نیز فرایند تولید آن تسریع می گردد.

حرارت میزان هیدروکسی متیل فورفورال عسل را افزایش داده و اگر مقدار آن از حد مجاز 0.06 تا 0.2 میلی گرم در هر 100 گرم عسل افزایش یابد نشان می دهد که عسل حرارت دیده است، این عسل ها معمولا تیره تر بوده و از کیفیت پایینی برخوردارند.

hmf در عسل طبیعی
فرآوری عسل طبیعی به صورت تجاری و گسترده (ذوب کردن، پاستوریزه کردن، عبور از صافی، شیشه کردن، بسته بندی و ذخیره) میزان hmf را به طور متوسط 0.85 میلی گرم در 100 گرم افزایش داد و در 7 عملیات فرآوری ساده تر hmf افزایش بیش تری داشت که به طور متوسط 1.58 میلی گرم در 100 گرم و گاه 0.11 تا 3.47 بود.
همچنین میزان نتایج hmf در شان عسل طبیعی تازه، به طور متوسط 0.27 میلی گرم در 100 گرم (بین 0.03 تا 0.92) بود.

انواع ویتامین های موجود در عسل

عسل طبیعی حاوی ترکیبات مفید مختلف و انواع املاح معدنی، قندها، آنزیم ها، ویتامین ها و … می باشد، که در این مقاله ویتامین های موجود در عسل به طور کامل مورد بررسی قرار گرفته است.
عسل دارای حداقل 6 نوع ویتامین است که از مهمترین آن ها می توان به ویتامین B1 یا تیامین، ویتامین B3 یا نیاسین، ویتامین B2 یا ریبوفلاوین، ویتامین B5 یا پانتوتنیک اسید، ویتامین B6 یا پیریدوکسین و ویتامین C یا اسید اسکوربیک اشاره کرد.
در این میان مقدار ویتامین C عسل همواره در تمام نمونه های عسل موجود در دنیا، متغیر بوده است و معمولا این میزان کمتر از 5 میلی گرم در هر صد گرم است. ولی در بعضی از عسل های ایران، همچون عسل نعناع، این میزان بین 118 تا 240 میلی گرم در هر صد گرم نیز دیده شده است.

همچنین به نظر می رسد که انواع عسل ها معمولا حاوی 6% نیاسین و 3% تیامین باشند که آن نیز همواره برای متابولیسم قند نیازمند است.
درست است که مقادیر ویتامین های موجود در عسل بسیار جزئی هستند و ارزش غذایی چندانی ندارند و علاوه بر آن، این ویتامین ها از طریق مواد غذایی دیگر، بیشتر و بهتر قابل جذب می باشند، اما چون همین میزان اندک نیز در عسل با کربوهیدرات ها، املاح معدنی و اسیدهای آلی مخلوط شده اند از اهمیت زیادی برخوردار گشته اند.

امروزه اثبات گشته است که مقدار ویتامین های عسل رابطه مستقیمی با میزان گرده گل هایی دارد که در آن عسل موجود بوده و هرچه عسل تصفیه گردد موجب کاهش درصد ویتامین آن می شود و بالطبع عسل با موم یا همان عسل شان، مقوی ترین نوع عسل از نظر ویتامین می باشد.

بنابراین تعداد و مقدار ویتامین های موجود در عسل وابسته به تنوع گرده گل هایی دارد که توسط زنبوران عسل بدان افزوده گشته است.

پروتئین ها و اسیدهای آمینه موجود در عسل

پروتئین ها و اسیدهای آمینه یکی از مهمترین ترکیبات تشکیل دهنده عسل طبیعی می باشند، که مقدار و میزان این مواد مهم موجود در عسل بیشتر در این متن تفصیل داده شده اند.
محققین با بررسی محتویات کیسه شهد زنبوران کارگر در مقایسه با محتویات شهد گل ها توانستند نشان دهند که میزان اسیدهای آمینه طی جمع آوری شهد و عمل آوری آن افزایش می یابند.
نسبت های اسیدهای آمینه در عسل تغذیه ای (عسل زنبورهای تغذیه شده با شربت شکر) و عسل طبیعی شباهت زیادی دارند، هر چند مجموع آن ها در طول زمان فرق می کند.
پرولین یکی از مهمترین اسیدهای آمینه عسل بوده و به طور متوسط نیمی از کل اسیدهای آمینه عسل را تشکیل می دهد. اسیدهای آمینه و فلاونوئیدهای آزاد گرده به محلول قند وارد می شوند ولی این مسئله در مورد دیاستاز و اینورتاز صادق نیست.

همچنین محققین نشان دادند که 16 اسید آمینه از گرده وارد محلول قند می شود اما نسبت های آن ها در شهد و عسل متفاوت است.
آسپاراژین در گرده، لیزین در شهد و پرولین در عسل طبیعی و عسل تغذیه ای، اسیدهای آمینه اصلی هستند. بنابراین واضح است که قسمت اعظم پرولین عسل از زنبور بوده؛ زیرا در گرده و شهد این آنزیم موجود نمی باشد.
بررسی 5 نمونه عسل از نظر میزان پرولین نشان داد که به طور متوسط پرولین فقط 23% از کل اسیدهای آمینه این عسل ها را تشکیل می دهد.
بنابراین در پایان می توان نتیجه گرفت که اسیدهای آمینه عسل هم منشا گیاهی دارند که از طریق گرده گل وارد آن می شوند و هم توسط زنبورعسل تولید شده و در روال عمل آوری بدان افزوده می گردد.

آیا عسل پروتئین دارد
علاوه بر پروتئین های آنزیمی مقدار اندکی پروتئین در عسل وجود دارد، که مانند سایر ترکیبات انواع عسل، آن نیز دارای درصد های متفاوتی است.
همچنین مقدار و میزان این ماده در انواع عسل، استفاده کاربردی نیز پیدا کرده است. به طوری که وجود ماده پروتئینی قابل رسوب، یکی از اساس ترین آزمایش های اولیه برای تشخیص عسل طبیعی از تقلبی می باشد.

مواد معدنی موجود در عسل

مواد معدنی عسل از جمله ترکیبات مهم موجود در عسل طبیعی بوده که در بعضی از منابع از آن با نام خاکستر نیز یاد می شود.
مواد معدنی موجود در عسل بین 0.02 تا 1 درصد وزن آن را تشکیل داده و عسل تیره نسبت به روشن مواد معدنی بیشتری دارد.
تحقیقی که توسط تعدادی از دانشمندان انجام شده نشان داده است که افزودن عسل به چای رنگ آن را تیره می کند زیرا عسل مقدار زیادی آهن (>40ppm) دارد.
همچنین ثابت شد که در عسل پتاسیم زیادی موجود بوده و میزان سدیم عسل نیز به مراتب کمتر از پتاسیم می باشد.

علاوه بر آنها وجود مواد دیگری از قبیل کلسیم، منیزیم، آهن، مس، منگنز، کلر، فسفر، گوگرد و سیلیس نیز در آن تایید شده است.

قندهای موجود در عسل

قندهای عسل بیشترین مواد موجود در عسل طبیعی بوده و همچنین بیشترین نقش را در ترکیبات آن بازی می کنند.
تا اواسط قرن حاضر محققین معتقد بودند که عسل مخلوط ساده ای از دکستروز، لوولوز و سوکروز بوده و ماده کربوهیدرات نامشخصی به نام دکسترین دارد که مشابه دکسترین نشاسته است.
اخیرا محققین مقادیر بسیار کمی از حدود 19 قند را با روش کروماتوگرافی مایع و با استفاده از گاز در عسل یافتند، بیشتر این قندها در شهد نبوده ولی توسط آنزیم های زنبور و اسیدهای عسل طی فرآوری و ذخیره سازی به وجود می آیند، که علاوه بر آنهایی که اشاره کردیم می توان مالتوز، لاکتوز، ترهالوز، پانوز، سنتوز و … را نیز نام برد.

قندهای دکستروز و لوولوز فراوانترین قندهای عسل بوده (85 تا 95 درصد کل قندها) که شیرینی، انرژی و ویژگی های فیزیکی عسل مربوط به آن هاست.
لوولوز (دی فروکتوز) مسئول ویژگی رطوبت پذیری عسل بوده و حلالیت بیشتری نسبت به دکستروز (دی گلوکز) دارد. شکرک زدن عسل صرفا جدا شدن بلورهای جامد هیدرات دکستروز از محلول بیش از حد اشباع همان عسل است.

یکی از ویژگی های مهم عسل که تاثیر زیادی بر خواص فیزیکی آن دارد فراوانی لوولوز نسبت به دکستروز بوده که نسبت آن ها بستگی به خصوصیات منبع عسل دارد.

آنزیم های موجود در عسل

آنزیم های موجود در عسل با اهمیت ترین ترکیبات آن می باشند به طوری که اگر عسل طبیعی در شرایط محیطی مناسب نگهداری شود این آنزیم ها خاصیت آن را روز به روز افزایش خواهند داد.
آنزیم ها مواد پیچیده ای از پروتئین ها بوده و در سلول های زنده به وجود می آیند. آن ها در فعل و انفعالات حیاتی موجودات نقش مهمی داشته و باعث می شوند که حتی در لوله آزمایش واکنش ها به راحتی انجام شوند، این در حالی است که بشر هنوز نتوانسته هنگام نبودن آنزیم ها این واکنش ها را ایجاد کند.

انواع آنزیم های عسل
آنزیم های مختلفی در عسل موجود می باشد که در این جا از انواع آن ها به شرح اینورتاز، گلوکز اکسیداز و دیاستاز می پردازیم.

اینورتاز: قسمت اصلی آنزیم های عسل توسط زنبورعسل بدان اضافه می شود در عین حال ممکن است اندکی آنزیم های گیاهی نیز در عسل وجود داشته باشد و یکی از دانشمندان نشان داد که اینورتاز از گرده وارد محلول سوکروز نمی شود.
از میان تمام آنزیم هایی که زنبور به عسل می افزاید مهمترین آنزیم عسل، آنزیم اینورتاز می باشد که اینورتاز ساکارز یا سوکروز نیز گفته می شود که ساکارز شهد را به دکستروز و لوولوز تبدیل کرده و محصول جامد و با ثبات تری به دست می آید که کارایی فرآیند عمل آوری عسل را بالا می برد.

این آنزیم از غدد بزاقی زنبور ترشح می شود، مشخص شده که اینورتاز عسل با اینورتاز مخمر متفاوت است. اینورتاز مخمر مانند اینورتاز گیاهان یک فروکتوزیداز بوده و در اثر حرارت از بین می رود، ولی اینورتاز عسل پس از استخراج به فعالیت خود ادامه داده و به آرامی میزان سوکروز را کاهش می دهد.
مقدار زیاد ساکارز بعضی عسل ها (مرکبات، بعضی شبدرها و غیره) معمولا ناشی از جریان سنگین شهد یا شهد هایی با قند زیاد بوده که با توجه به فشردگی و غلظت مناسب شهد نیازی به کنترل زیاد توسط زنبور ندارد و میزان اینورتاز آن کمتر از سایر عسل ها است.
گاها عسل تازه مرکبات به دلیل سوکروز بالا در بازارهای بین المللی قابل قبول نبوده (حداکثر مقدار سوکروز 5%) ولی چنانچه به مدت چند هفته یا چند ماه در دمای 24 تا 30 درجه سانتی گراد نگه داری شود اینورتاز طبیعی عسل به فعالیت خود ادامه داده و میزان سوکروز را به سطح قابل قبولی کاهش می دهد.

گلوکز اکسیداز: این آنزیم بسیار جالب بوده و زنبور آن را از غدد شیری خود به شهد می افزاید. طی عمل آوری شهد، این آنزیم مقدار اندکی گلوکز را اکسیده کرده و به گلوکونولاکتون تبدیل می کند که همان اسید گلوکونیک یعنی اسید اصلی عسل است که باعث ثبات و مقاومت شهد عمل آمده در برابر تخمیر می شود.
همچنین در این واکنش برای هر مولکول گلوکز اکسید شده یک مولکول پراکسید هیدروژن تولید می شود که به ثبات شهد عمل آمده در برابر فساد کمک می کند. این آنزیم برخلاف اینورتاز در عسل فشرده تقریبا فعالیتی نداشته و برای اندازه گیری فعالیت آن باید عسل را رقیق نمود.
دانشمندان بعد از تحقیقاتی اظهار داشتند که استفاده از این آنزیم یک روش حفاظت از غذا است که بین زنبورهای اجتماعی متداول است، همچنین نشان دادند که تقریبا تمام فعالیت های ضد باکتری یا اینهیبین (این آنزیم در عسل خاصیت باکتری کشی داشته و از رشد باکتری ها جلوگیری می نماید) عسل مربوط به تولید پراکسید هیدروژن است.

دیاستاز: دیاستاز نیز مانند سایر آنزیم ها طی عمل آوری به شهد توسط زنبور اضافه می شود و با حرارت ضعیف شده و از بین می رود ولی چون به سادگی قابل اندازه گیری است، برای تعیین میزان حرارت وارده بر عسل از آن استفاده می شود.
به نظر می رسد این مسئله برای کشورهایی که عسل را حرارت می دهند و خواص ویژه و سلامتی زای آن را کاهش داده یا از بین می برند، ضروری است.

البته این روش دارای مشکلات زیادی است زیرا اولا دیاستاز در عسل های تازه بسیار تفاوت دارد، ثانیا طی 20 سال گذشته مشخص شده که به جز حرارت، ذخیره طولانی عسل نیز میزان دیاستاز را کاهش می دهد.
ذخیره عسل به مدت 20 روز در دمای 30 درجه سانتی گراد به طور متوسط نیمی از دیاستاز عسل را از بین می برد، همانگونه که عسل یک روز در حرارت 60 درجه سانتی گراد، یا 4.5 ساعت در معرض 70 درجه سانتی گراد دیاستاز را از بین می برد.
زنبورداران باید از این موضوع مطلع باشند، زیرا مشتریان آن ها عسلی با حداقل صدمه به میزان دیاستاز آن نیاز دارند.

مواد موجود در عسل طبیعی

ترکیبات یا مواد تشکیل دهنده موجود در عسل طبیعی بسیار زیاد می باشد به صورتی که همواره با پیشرفت علم به تعداد آن افزوده می شود.
در کل تا به امروز، بیش از 180 ماده از ترکیبات و مواد تشکیل دهنده عسل شناخته شده می باشند که ما در این مقاله سعی کرده ایم با تیتربندی و دسته بندی آن ها در گروه های مختلف، مهمترین آنها را ذکر کرده باشیم.

قندهای موجود در عسل
بیشترین درصد ترکیبات عسل را قندها به خود اختصاص داده اند که از مهم ترین آن ها می توان به: گلوکز، فروکتوز، ساکارز، مالتوز، لاکتوز، ترهالوز، پانوز و سنتوز اشاره کرد.

اسیدهای آمینه عسل
یکی دیگر از مواد با ارزش موجود در عسل، انواع اسیدهای آمینه می باشد که اهم آن ها عبارتند از: لیزین، هیستیدین، آرژنین، آسپارتیک اسید، ترئونین، سرین، گلوتامیک اسید، پرولین، گلاسین، آلانین، سیستئین، والین، میتونین، ایزولوسین، لوسین، تیروزین، تریپتوفان، فنیل آلانین.

مواد معدنی موجود در عسل
از دیگر ترکیبات ارزشمند موجود در عسل، خاکستر یا مواد معدنی آن می باشد که از اهم آن می توان پتاسیم، سدیم، کلسیم، منیزیم، آهن، مس، منگنز، کلر، فسفر، گوگرد و سیلیس را نام برد.

آنزیم های موجود در عسل
می توان گفت که آنزیم ها مواد زنده موجود در عسل می باشند و یکی از معیارهای آنالیز آزمایشگاهی جهت تشخیص واقعی بودن عسل نیز هستند که مهمترین آنزیم های عسل عبارتند از: دیاستاز، اینورتاز، گلوکز اکسیداز، کاتالاز و اسید فسفاتاز.

مواد کم نیاز در عسل
عسل تعدادی از مواد را نیز به صورت بسیار جزئی در خود دارد که اصطلاحا به آن ها مواد کم نیاز موجود در عسل گویند که از آن جمله می توان به کروم، لیتیوم، نیکل، سرب، روی، قلع، بولیوم، وانادیوم، زیرکونیوم، نقره، باریوم، گالیوم، بیسموت، طلا، ژرمانیوم، استرونتیوم اشاره نمود.

ویتامین های موجود در عسل
یکی از اجزا و ترکیبات با اهمیت عسل، ویتامین های موجود در آن می باشد که عبارتند از: ریبوفلاوین، پانتوتنیک اسید، نیاسین، ویتامین پیریدوکسین، اسید اسکوربیک.


چربی های عسل

تعدادی از عناصر چربی نیز همچون فسفولیپید، گلیسیرید، استول، اولئیک اسید، لینولئیک اسید، لوریک اسید و استئاریک اسید در عسل موجود بوده و این ها نیز از نظر مقدار بسیار ناچیز هستند.

اسیدهای موجود در عسل
همان طور که می دانید عسل ماده ای اسیدی است و طبق تحقیقات انجام شده، انواع مختلف اسیدها از جمله استیک، بوتیریک، سیتریک، فوماریک، گلوکونیک، لاکتیک، مالیک، مالئیک، اگزالیک، سوکسینیک، پیروگلوتامیک، پیرویک و تارتاریک در عسل موجود بوده و یافت می شود.
بنابراین بی دلیل نیست که دانشمندان و متخصصین تغذیه عسل طبیعی را یکی از کامل ترین مواد غذایی موجود در طبیعت می دانند.